اتحاد
«بسمه تعالی»
«وعتصموا بحبل الله جمیعا ولا تفرقوا[1]»
همگی[شما مسلمانان] به ریسمان محکم الهی چنگ زنید و پراکنده نشوید.
اتحاد
امسال (۱۳۸۶) با تدبیر رهبر فرزانه انقلاب اسلامی، سال اتحاد ملی و انسجام اسلامی نام گرفته است. اتحاد در سطح ملی، در بین تمام مردم و مسئولان، و انسجام در سطح کشورهای اسلامی جهت هماهنگی و وحدت در کلیت جهان اسلام.
آنچه امروز برای ملت ایران نیاز مبرم است اتحاد محکم در بین خود برای مقابله با استکبار و کفر جهانی است. و آنچه برای مسلمانان جهان نیاز مبرم است، انسجام در بین کشورهای مسلمان نشین برای ارتقای موقعیت جهانی اسلام در دنیای امروز است. امروزه تمام مستکبرین برای حفظ موفقیت خود و غارت ثروت کشورهای اسلامی متحد شده اند. پس در حال حاضر هر کشور مسلمان نشین دو وظیفه اساسی دارد: اول اتحاد در سطح ملی کشور خود یعنی اتحاد در بین تمام مردم و مسئولان و گروه ها، نژادها، حزب ها، قبیله ها و... دوم نزدیکی جهت انسجام با دیگر کشورهای مسلمان نشین.
مسلم است که اولین هدف مستکبرین، کشور مسلمان ایران است که ندای حق طلبی سر می دهد. مستکبرین می خواهند در بین صفوف ملت ما جدایی ایجاد نمایند تا یک پارچگی را تبدیل به تفرقه نمایند. و نیروی عظیمی راکه در مقابل آنان ایستاده، با مشغول کردن به اختلافات داخلی تضعیف نمایند و راه نفوذ و پیروزی شان را هموارتر گردانند.
مردم مسلمان ایران نباید وارد بازی خطرناک(تفرقه بیانداز و حکومت کن) استکبار شوند. استکبار با شروع این بازی در پی ریشه کن کردن وحدت و از هم کسستن رشته برادری است. پی آمدهای تفرقه کاملا آشکار بوده، و نیاز به شمردن ندارد. مردم متعالی ایران دیگر مثل اقوام دوران جاهلیت رفتار نخواهند کرد و اختلاف قومیت، مذهب، حزب، گرایش های صنفی، سیاسی و غیره تاثیری در حفظ اتحادشان نخواهد گذاشت. و جنگ روانی دشمنان هم در میان مردم ایران بی تاثیر است. به یاری خدا که بعد از انقلاب بیداری و هوشیاری نصیب ملت ایران شده، بعد از این هم ملت ایران پیچیده ترین نقشه های دشمنان را خنثی خواهد کرد.
اتحاد موجب همدلی، پیروزی، رستگاری و آسایش ملت، و تفرقه عامل اختلاف، شکست، بدبختی، عذاب است. به عبارت دیگر می توان گفت پاداش اتحاد پیروزی، و ثمره تفرقه شکست است.
اتحاد همیشه موجب پیروزی است. رمز پیروزی هم در قدرتی است که در درون اتحاد نهفته است. اتحاد باعث می شود که این نیروی نهفته به نفع متحدین آزاد شود. اکر در بین پیروان هر دینی، ملت هرکشوری، اعضای هر حزبی اتحاد حاصل شود، نیروی نهفته اتحاد به نفع آنان آزاد می شود. و باعث شکست، بدبختی، عذاب، برای مخالفین می گردد. اگر مومنین متحد باشند عذاب نصیب کافران می شود. و اگر کافران متحد باشند نتیجه عکس می گردد. وقتی اتحاد در بین سران قریش در مکه ایجاد می شود، پیامبر اعظم(ص) مجبور به هجرت می شود. اما وقتی اتحاد در مدینه ایجاد می شود، رسول الله فاتحانه به مکه وارد می شوند.
لازم به یادآوری است که در متحد شدن باید سنخیت ها رعایت شود. با در نظر گرفتن سنخیت ها، یک مومن نمی تواند با یک کافر متحد شود.
میوه درخت اتحاد:
مهمترین و با ارزش ترین میوه اتحاد پیروزی است. میوه درخت اتحاد مسلمین، به کام مسلمانان شیرین و به گام کافران و منافقان تلخ است. زمانی که میوه درخت اتحاد مسلمانان به بار می نشیند، طعم گوارای آن کام همه مومنین را شیرین می نماید. برعکس، میوه درخت اتحاد دشمنان به کام خودشان شیرین و به گام ما مسلمانان تلخ است. زمانی که میوه درخت اتحاد کافران به بار می نشیند، طعم آن کام همه یاران شیطان را شیرین می کند، و به کام مسلمانان تلخ و نا گواراست.
مشخصات میوه درخت اتحاد مسلمانان عبارتند از: ایجاد قدرت برای مسلمانان ، ایجاد تعاون در بین مسلمانان، وفاداری در بین خداجویان، همدلی و پیروزی و خوشبختی یاران پیامبر(ص)، افزایش رفاه عمومی(هم برای مسلمان و هم غیر مسلمان)، افزایش آرامش عمومی، افزایش امنیت اجتماعی، غلبه مومنین بر کافران.
مشخصات میوه درخت اتحاد کافران عبارتند از: ایجاد قدرت برای کافران، ایجاد تعاون در بین ملحدین، وفاداری در بین شیطان صفتان، همدلی و پیروزی یاران شیطان، افزایش رفاه خصوصی(فقط برای هم کیشان شیطان)، کاهش آرامش عمومی، کاهش امنیت اجتماعی، غلبه کافران بر مومنین.
حضرت علی(ع) می فرماید:«یدالله مع الجماعه[2]» دست خدا[در این جهان] با جماعت[متحد] است. آن بزرگوار این خبر را به مسلمانان می دهد، اما غیر مسلمانان هم از این خبر استفاده ابزاری به نفع خود می نمایند.
این قانون یکی از قوانین تغییر ناپذیر خداوند است که:«جماعت متحد پیروز است» جماعت متحد می خواهد مومن، کافر یا منافق باشد. این جماعت متحد می خواهد هدف خیر یا شر داشته باشد، فرقی در نتیجه نمی نماید. اتحاد و همکاری و هماهنگی، پیروزی را در پی دارد. چه بهتر اتحاد و همدلی در بین مسلمانان برقرار شود که اهداف خیر، الهی و اجتماعی دارند، نه در بین ملحدان و منافقان که اهداف شر، شخصی و گروهی دارند.
ثمره اتحاد در قرآن به صوررت بسیار عالی بیان شده است. خداوند در قرآن خطاب پیامبر می فرماید:«ای رسول مومنان را بر جنگ ترغیب کن که اگر بیست نفر از شما صبور و پایدار باشید غالب خواهید شد بر دویست نفر از دشمنان، و اگر صد نفر بوده بر هزار نفر کافران غلبه خواهید کرد. [3]» خداوند این امتیاز را فقط به خاطر اتحاد به مسلمانان داده است. ممکن است بیست نفر از مسلمانان غیر متحد در برابر پنج نفر از کافران متحد دوام نیاورند.
اهمیت اتحاد در کجاهاست؟
اتحاد در سه محور در هر دینی یا کشوری ضروری است. این محورها برای حفظ استقلال هر کشوری حایز اهمیت است:
1- اتحاد بین مسوولین: همدلی و اتحاد در بین مسوولان باعث اعتماد بیشتر مردم به آنان می شود، زیرا مسوولان جزء خواص به حساب می آیند و اتحاد و همدلی باعث همبستگی در میان مردم می شود. تفرقه در میان مردم معمولا به خاطر حمایت گروهی از یک مسوول و گروهی دیگر از مسوول دیگر است.
2- اتحاد بین مردم: همدلی بین گروه ها و طوایف مختلف کشور حول محور هدف مشترک باعث تعالی جامعه می شود. آگاهی از اهداف مقدس باعث می شود که مردم پیرو حق باشند و کسانی که در این راه گام برمی دارند حمایت شوند و کسانی که نیت باطل دارند طرد و منزوی گردند.
3- اتحاد بین مردم و مسوولین: حرکت کردن مسولان در راستای خواسته مشروع مردم باعث ایجاداتحاد در بین مردم و مسوولین می گردد. بدین وسیله اقتدار ملی نظام افرایش می یابد. هر چه اقتدار ملی بیشتر باشد، امنیت اجتماعی کشور بیشتر تقویت می شود و باعث مقاومت بیشتر مردم و مسوولین در برابر توطئه های دشمنان می گردد.
اهداف اتحاد:
اهداف اتحاد بسیار متنوع و متضاد است. الهی یا طاغوتی، عادلانه یا ظالمانه، خیرخواهانه یا بدخواهانه، اتحاد برای اجرای اسلام، اتحاد برای کمک به طاغوت، اتحاد برای یاری بیماران، اتحاد برای غارت، و...
در یک تقسیم بندی بسیار کلی می توان متحدین را به دو دسته تقسیم کرد: 1-متحدین با محوریت الله. 2-متحدین با محوریت شیطان.
آنچه در نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران مطرح و هدف نهایی است، اتحاد حول محور الله است. اهداف انقلاب اسلامی، که در سخنان معمار بزرگ انقلاب، امام راحل آمده است: اجرای اسلام ناب محمدی، عمل به قرآن کریم و قانون اساسی است.
پی آمدهای اتحاد
اتحاد باعث ایجاد نیروی مضاعف می شود، به همین خاطر مومن و ملحد، پیامبر و شیطان و غیره پیروان خود را دعوت به اتحاد می نماید.
اتحاد، وحدت کلمه و وحدت نظر به وجود می آورد. در میان مومنین باعث گسترش امنیت اجتماعی، سیاسی، اقتصادی و نظامی می شود. باعث ازدیاد ایمان، تقوا، عرفان و عدالت اجتماعی می شود. باعث تقویت روحیه مسلمانان می گردد. در نتیجه پیروزی نصیب مسلمانان می شود. اما اتحاد در میان دشمنان باعث ازدیاد تجاوز گری، ستیزه جوئی، و تقویت روحیه دشمنان می گردد. در نتیجه پیروزی نصیب دشمنان می شود.
وحدت برای چه هدفی؟
برای پاسخ گویی به سوال فوق، جواب های گوناگون و متضاد می توان داد. باید قبل از آن به چند سوال دیگر پاسخ داد:
1- اتحاد در بین چه کسانی؟(مومنین، کفار، منافقان و...)
2- اتحاد برای چه منظوری؟(اجرای عدالت، زورگویی، و...)
3- اتحاد برعلیه چه کسانی؟(مومنین، کفار، منافقان و...)
4- اتحاد با چه وسایلی؟(حیله، دورویی، نظامی، افتصاد، سیاست، خیرخواهی، نوع دوستی و...)
5- اتحاد برای حاکمیت چه کسانی؟(افراد الله محور، افراد طاغوت محور، افراد خود محور،)
6- اتحاد با چه قانونی؟(الهی(کلی)، طبیعی(جزء یی)، کمونستی، کاپیتالستی و... )
با قرار دادن جواب سوال های فوق در کنار هم، هدف افراد و گروه ها و ادیان مشخص می شود.
عوامل تفرقه:
عوامل تفرقه بسیار زیاد است. به عنوان نمونه به چند مورد اشاره می شود:
رشد قومیت گرایی و اختلافات جغرافیایی
تعصب های جاهلانه و مقرضانه
خود برتر بینی
عدم وجود رهبر
عدم وجود قانون
تحریکات و القاعات دشمن
عقاید مختلف و تشدد آرا
اختلافات فرهنگی و اجتماعی
رونق تفکرات فردگرایانه
انسجام اسلامی
مفهوم انسجام اسلامی به این معناست که ملت های مسلمان نشین انسجام خود را چنان مستحکم و استوار کنند که راه نفوذ دشمنان اسلام کاملا بسته شود. چنان که هجوم دشمن به هر یک از کشورهای اسلامی، هجوم به خود تلقی گردد.
وحدت و انسجام اسلامی نوعی هماهنگی و همراهی در میان مسلمانان جهان برمحور عقاید، اهداف مشترک، و برنامه های دینی، فرهنگی، اجتماعی، سیاسی، اقتصادی و نظامی است که آشکارترین ثمره آن صلابت و سربلندی امت اسلام است.
همه کشورهای مسلمان به انسجام نظری کاملا معتقد هستند، باید تلاش کرد که این انسجام نظری به انسجام عملی در سطح عالی تبدیل شود.
برای رسیدن به انسجام اسلامی لازم نیست که هر کشور مسلمان نشین، عناصر ملی، فرهنگی، و جغرافیایی خود را رها نماید، بلکه به این معناست که با حفظ آن عناصر به تقویت عناصر مشترک که در آیات الهی به وفور آمده است توجه ویژه گردد.
آنچه برای مسلمانان جهان نیاز مبرم است، انسجام در بین کشورهای مسلمان نشین است. تمام مستکبرین جهان برای حفظ موفقیت خود و غارت ثروت کشورهای اسلامی متحد شده اند.
هدف از انسجام اسلامی هماهنگی ملت های مسلمان در مقابل دشمنان اسلام است.
تبین و یادآوری مبانی و معیارها و اصول مشترک توسط کشورها و مبلغان جهان اسلام می تواند زمینه انس و همدلی و اتحاد را فراهم نموده، و بسیاری از توطئه های بدخواهان را خنثی نماید.
عوامل اتحاد جهت انسجام اسلامی
امت بزرگ اسلام با همه گروه بندی ها و فرقه های مختلفی که در خود جای داده است، می تواند براساس معیارهای مشترک خود، متحد و منسجم باشد، دست گیره های مقدسی مثل:
1- خدای واحد:(الله)
2- پیامبر واحد:(رسول اکرم(ص) )
3- کتاب واحد:(قرآن کریم)
4- قبله واحد:(کعبه)
5- مقصد نهایی مشترک:(بازگشت به سوی الله)
6- هدف واحد:(حفظ اسلام جهت رستکاری در هر دو جهان برای خود و نسل کنونی و نسل های آینده)
برای ایجاد اتحاد، باید در اولین مرحله به علمای وحدت آفرین(چه شیعه و چه سنی) ارج نهاد و به خاطر این کار خداپسندانه از آن ها نهایت تشکر را نمود، در مرحله بعد به طرد افراد[4] و گروه های تفرقه افکن (چه از شیعه ها و چه از سنی ها) همت گماست. و به مردم اعلام کرد که تفرقه اندازان از منافقین هستند. و تفرفه افکنان نه شیعه حقیقی هستند و نه سنی حقیقی.
نتیجه گیری:
تفرقه و جدایی ها باعث می شود که مردم بجای شناخت واقعیت های زمانه، و بجای شناخت واقعی دوست و دشمن، سرگرم کوبیدن یکدیگر شوند و در نتیجه نیروی عظیم آنان تحلیل می رود و از دشمن اصلی غفلت می شود و دشمن بدون دیدن خسارتی به اهداف خود به راحتی می رسد.
ایجاد اختلاف و تشدید آن در بین مسلمانان، نتیجه کار و تلاش و برنامه ریزی شیطان و شیطان صفتان است. تفرقه در میان مسلمانان کار پیچیده شیطان است که از درون در حال وسوسه کردن است. تفرقه در میان ظالمین نتیجه حسادت ظالمان به همدیگر به خاطر زیاده خواهی آنان نسبت به هم می باشد. و عامل وحدت آنان وسوسه های شیطانی است.
به امید روزی که تمام مسلمانان جهان مثل دست ها و پاها و چشم ها و گوش های یک تن، در اختیار قوه تفکر و قلب جهان اسلام قرار گیرند
والسلام
محمدابراهيم پاكروان
۸۶/۰۵/۰۴
[1] -قرآن کریم- آل عمران(3) آیه(103)
[2] -محمد دشتی- نهج البلاغه- ناشر موسسه تحقیقاتی امیرالمونین- چاپ بیست و چهارم-زمستان83- خطبه 127 ص170
[3] - قرآن کریم- آل عمران(8) آیه(65)
[4] - «والذین اتخذوا مسجدا ضرارا و کفرا و تفریقا بین المومنین و ارصادا لمن حارب الله و رسوله من قبل ولیحلفن ان اردنا الا الحسنی و الله یشهد انهم لکاذبون» [گروهی دیگر از منافقان] کسانی هستند که مسجدی ساختند برای زیان[به مسلمانان] و [تقویت] کفر و تفرقه در میان مومنان و کمینگاه برای کسی با خدا و رسولش از پیش مبارزه کرده بود، آن ها سوگند یاد می کنند که نظری جز نیکی [و خدمت] نداشته ایم، اما خداوند گواهی می دهد که آن ها دروغ گو هستند. قرآن کریم- توبه(9) آیه(107)